به داد صنعت پوشاک برسید

نایب رئیس اتحادیه تولید اعلام کرد یک سوم تولیدکنندگان در سال جاری پروانه کسب خود را ابطال نموده اند. خبری بد، نا امید کننده و وحشتناک! کاش امسال در کنار برگزاری مراسم برای درگذشتگان فرو ریختن پلاسکو، یک مراسم هم برای این شکست اسفبار بگیریم.
خبرهای بد و غیر قابل انکار،فرو پاشی صنعتی که بیشترین اشتغال زایی را در ۲ دهه گذشته داشته است . راستش این خبر برایم تازگی نداشت اما دوست نداشتم باور کنم. برای ایجاد یک کارگاه تولیدی در این کشور باید جان داد و برای تعطیلی آن دیگر جانی وجود ندارد. کاش مسئولین انکار کنند و سریع بیانیه بدهند و بگویند دروغ بوده و فی الی هذا.
راستی می دانید از ۱۰ کارخانه اسم دار تولید کننده پوشاک مشهد چندتایش با ۲۰% ظرفیت واقعی ادامه حیات میدهند. خدای چه بر سر تولید در این شهر آمده ؟ کاش متولیان اتحادیه تولید کنندگان لااقل یک نامه برای همکاران خود می نوشتند و ابراز گناه می کردند و اعتراف به عملکرد ضعیف در طول دوره مدیریت خود و پاسخ به چند پرسش، برگزار کننده چند نمایشگاه تخصصی بوده اند؟ چند کلاس و دوره آموزشی برای اعضاء صنف تولیدکننده پوشاک برگزار کرده اند؟ هم اینک اتحادیه با چند مشاور و موسسه آموزشی و …… در ارتباط است؟در طول دوره مدیریت خود از چند واحد تولیدی بازدید کرده اند؟ کدام واحد تولیدی موفق متعلق به هیئت رئیسه اتحادیه می باشد؟ متولیان تولید قطعا پیشکسوتانی ارزشمند هستند اما با این آمار و وضعیت پوشاک مشهد راه سختی در پیش دارند. کاش این دلنوشته را هیئت رئیسه اتاق اصناف بخواند. آیا زمان آن فرا نرسیده که تحولی ایجاد شود؟ وظیفه اتحادیه های صنفی چیست؟ فقط صدور پروانه کسب و دریافت حق عضویت؟ تو را به خدا از ۱۱۰۰ عضو باقی مانده بپرسید چند درصدشان، هیئت مدیره اتحادیه های مرتبط را می شناسند. صدور پروانه کسب برای جوانان خوب است اما کارشناسی می شود ؟کدام تجربه،کدام سرمایه؟ کدام دوره آموزشی کدام مشاور؟ پیشنهاد نگارنده دستور متوقف کردن صدور پروانه کسب برای دوستانی است که یک نفره بخواهند ایجاد کارگاه کنند. باید اولویت ایجاد کارگاه هایی با اشتغال ۱۰نفر در دستور کار قرار گیرد. حمایت دولت از مجموعه هایی باشد که حداقل ۱۰ نفر بتوانند با هم کار کنند. کار تولید پوشاک، کاری تک نفره نیست، یک کار گروهی می باشد. شکست یک واحد تک نفره بسیار آسان تر است شکست یک کارگاه با اشتغال تعداد نیروی بالاتر. جدیدا طرح اشتغال خانگی برای هر نفر پنج میلیون تومتن قابل اجرا می باشد.
خوب است! سازمان مالیاتی کم بود، سخت گیری های اداره کار کم بود، تشویق جوانان به کار فردی و فرار از کار گروهی و سازمانی با اعطاء وام های خانگی( تولید بدون کارخانه) هم به آن اضافه شد.
سراغ دارم نیروهای خیاطی را که به بهانه های واهی بعد از چند سال از کارخانه تولیدی پوشاک در هنگام تسویه حساب چند میلیون تومان از صاحب کار خود به زور اداره کار گرفته و یک سال و اندی بیمه بیکاری را هم دریافت کرده اند و هم زمان در آژانس محله مسافرکشی می کند و اینکه با کرایه یک چرخ مستعمل و دریافت یک وام ،باز هم کج دار و مریز به راه خود ادامه می دهند.
بهتر است دولت محترم به کارخانه های نیمه جان تولید پوشاک در جهت ایجاد اشتغال پایدار وام های کم بهره در قبال دریافت تضمین اشتغال پایدار از کارفرما اعطا کند. عدم دریافت مالیات بر ارزش افزوده و تدوین یک جدول مالیاتی با این پیش شرط که اشتغال بیشتر برابر است با مالیات کمتر نیز می تواند جانی تازه به صنعت پوشاک ببخشد. همچنین ادامه کمک در بخش پرداخت حق بیمه کارفرما باز هم با پیش شرط کمک بیشتر دولت در حق پرداخت حق بیمه کار فرما در ازای استخدام بیشتر تیز می تواند بسیار راهگشا باشد.
تولید کالای با کیفیت فقط در یک کارخانه با داشتن چندین کارشناس و مشاور و نیروی انسانی آموزش دیده و سرمایه اولیه تضمین شده و…..
امکان پذیر است. تورا به خدا قسم برای یک بار هم که شده این فریاد کمک را جدی بگیرید. ما توان تولید کالای با کیفیت و رقابت با کالاهای خارجی اعم از قانونی و قاچاق را داریم . ما تولید کنندگان با عشق و جان و مال خود برای این وطن خواهیم ایستاد و کلام آخر امیداوری موفقیت را تضمین نمی کند، اما نا امیدی قطعا شکست را تضمین می کند.

پاسخ دهید

ایمیل شما هرگز پخش نخواهد شد.

top